deniz.tv
21 Kasım 2026, Cumartesi --:--:-- · İstanbul Canlı Akış
USD/TRY … EUR/TRY … GBP/TRY … BTC … GRAM ALTIN … FAİZ …
Son Dakika
Hayat

O an anladım: Beni en sevdiğim romantik filmin sahnesine uçurdu

Avustralyalı tiyatrocu Kaz Therese, partneri Brianna'nın onu 'Bir Aşk Mektubu'nun çekildiği Villefranche-sur-Mer'e götürdüğü hafta aşkının derinliğini kavradığını anlatıyor.

deniz.tv

Avustralyalı tiyatrocu Kaz Therese, Guardian’ın ‘O an anladım’ serisinde aşk hikâyesini anlatıyor: Partneri Brianna, ilişkilerinin ilk aylarında onu, hayatının en sevdiği romantik filmin çekildiği kasabaya uçurdu.

İkilinin tanışması 2013’e, Kaz’ın büyüdüğü batı Sidney’deki Mount Druitt bölgesinde geliştirdiği bir sanat projesine dayanıyor. Gençlere yönelik bu yer spesifik çalışmada Brianna stratejik liderlik ekibindeydi; Kaz’ın deyişiyle ‘akşam dokuzlara kadar mahalle çocuklarıyla olukları pembeye boyuyordu’. İlk karşılaşma ‘elektrikli’ydi: Mount Druitt’in damgalanmasına karşı eğlenceli ve büyülü bir şey yaratma çabasını Brianna da anlıyordu. Projenin ardından Kaz Fairfield’de bir tiyatro şirketini yönetmeye başladı ve Brianna’yı yönetim kuruluna davet etti.

O dönemde ikisi de başka ilişkilerdeydi; Kaz ‘derin biçimde mutsuz’ bir birliktelikten çıkıyordu. İki yıl boyunca birlikte çalışırken gizliden gizliye hayranlık beslediği Brianna’ya, ikisi de tek olduğunda Berlin için hibe yazmak üzere evine davet etti. O hafta doğum günüydü ve bir arkadaşın hediyesi Moët şişesi özel bir gün için bekliyordu: Okyanusa bakan çatı terasına çıktılar, güneş parlıyordu. ‘Bu Moët’ım var — bir kadeh ister misin?’ diye sordu. O günden beri birlikteydiler.

Asıl fark romantik filmlerdeydi. Eskileri özellikle seven Kaz, Brianna’yı ‘dönüştürme’ görevine girişti ve favorisi olan Deborah Kerr ile Cary Grant’lı ‘Bir Aşk Mektubu’nı (An Affair to Remember) bir gece yine şampanya eşliğinde birlikte izlediler. Birkaç ay sonra iş nedeniyle Berlin’e gitmesi gerekince Brianna ‘Ben de geliyorum’ dedi ve ona bir zarf uzattı: İçinde Villefranche-sur-Mer’e iki uçak bileti vardı. Kaz neresi olduğunu sorduğunda yanıt kısaydı: ‘Deborah Kerr ile Cary Grant’ın bottan indikleri yer.’

Varışta Kaz kendine inanamıyordu: Akdeniz’in kıyısına saklanmış rengârenk bir Fransız limanı. ‘Neredeyse katatoniktim; kendi rüyamın içinde yaşıyordum.’ Bir hafta boyunca planda uzanıp kruvaziyer gemilerini izlediler; her birini görünce ‘Bak, Cary Grant ve Deborah Kerr bizi ziyarete geliyor’ diyordu. Kasabaya bakan spa’lı bir yerde kaldılar ve her akşam aynı restorana dönüp midye spagettisi yediler.

Kaz o yolculukta Brianna’ya ne kadar derin aşık olduğunu kavradı: ‘Çocukluk hayalim olan yere götürülmem, benim özüme dokundu. Bana yapılan en büyük şeydi. Romantik Hollywood hayalim artık gerçek aşk hikâyemin bir parçasıydı.’ Villefranche, ilişkilerine bir düstur da bıraktı: ‘İşler zorlaşsa bile biz hâlâ büyüye inanıyoruz ve birbirimize inanıyoruz. Brianna bana sevmeyi öğretti. Birbirimize güveniyoruz, kibarız — ve hata yaptığımızda özür diliyoruz. Onunla geçen her gün en büyük hediye.’