Multipl skleroz ve kalp ritim bozukluğuyla yaşayan Laura Chegwidden, bekleme listesi uzun olduğu için labrador Mae'yi Medical Detection Dogs desteğiyle kendisi eğitti. Mae bayılmadan önce kokudan durumu anlıyor; Laura bu yıl doktorasını tamamladı ve tezini köpeğine ithaf etti.
Guardian’ın ‘Unutamayacağım evcil hayvan’ köşesinin bu haftaki konuğu, siyah labrador Mae. Sahibi Laura Chegwidden ile 2023’te, Mae 11 haftalıkken tanıştı: ‘İlk görüşte aşktı, kalbimi tamamen eritti.’ Laura multipl skleroz, postüral taşikardi sendromu ve Ehlers-Danlos sendromuyla yaşıyor. Mae’den önce düşüp kendini yaralıyor ve yalnız uyanıyordu; şimdi yeniden at biniyor, araba kullanıyor ve uzun süre özlediği bağımsızlığa kavuşmuş bir yaşam sürüyor.
Tıbbi alarm köpeğine ihtiyacı vardı ama bekleme listesi uzundu; Laura, Medical Detection Dogs yardım kuruluşunun desteğiyle köpeğini kendisi eğitmeye karar verdi. Mae bugün kokuyu algılayarak, kalp atışının tehlikeli biçimde hızlanıp bayılmasına yol açacak bir tıbbi dönemin gelmek üzere olduğunu önceden anlıyor: Rahatsız olduğu zamanki vücut kokusunu tanıyor ve ödül aldığı için bunu eğlenceli bir oyun sanıyor.
Alarm yöntemi de kendi geliştirdiği bir protokole dönüşmüş: Önce çok yoğun, ‘bir şeyler ters gidiyor’ der gibi bir bakış fırlatıyor; Laura bunu sırtı dönükken kaçırırsa nazikçe zıplayarak alarımı yükseltiyor. Hatta tasmayı tutan kişiye bakarak onu uyarıya dahil etmeyi öğrenmiş — böylece çevresindeki herkes Laura’ya harekete geçmesini söyleyebiliyor.
Mae’nin etkisi akademik yaşama da taşmış: Laura bu yıl kanser araştırmaları alanında doktorasını tamamladı. Sağlık nedenleriyle aralıklar verdiği eğitim sekiz yıl sürdü; Mae ile geçen üç yıl ve köpeğin güvenilir biçimde alarma geçtiği iki yıl, tezi bitirmesini sağladı. ‘Yavaşlamanın bir şeyi kaçırmak anlamına gelmediğini öğretti bana; büyük şeylere — mutlu, sağlıklı ve güvende olmaya — odaklanmamı sağladı. Kalkıp günüme devam etme sebebim o. Doktoram da ona ithaf edildi.’
Mae, Nisan 2025’te resmen tıbbi alarm köpeği olarak akredite edildi. Laura’nın günlük rutini de köpekle örülü: Mae ile yaptığı yürüyüşler, başını boşaltıp doktora çalışmasına yeniden odaklanmasını her gün sağlıyor. Tıbbi alarm köpeklerinin öncelikli görevi de tam bu: Kriz anında değil, kriz gelmeden önce müdahale fırsatı yaratmak — Mae bunu bir bakışla, kaçırılırsa nazik bir zıplamayla yapıyor.
Laura’nın sözleriyle kapanış: ‘Mae hayatlarımızı o kadar bütünüyle değiştirdi ki onsuz var olabilmeyi hayal bile edemiyorum. Benim kurtarıcım.’