Güvenlik firması Apiiro'nun araştırmasına göre Anthropic'in yapay zekâ kodlama asistanı Claude Code, kullanıcıların 'Evet, bir daha sorma' ile onayladığı komutları — içine yazılmış parola ve API anahtarlarıyla birlikte — kelimesi kelimesine bir proje ayar dosyasına kaydediyor ve bu dosya varsayılan olarak Git'in yok sayma listesine eklenmediği için herkese açık GitHub depolarına düşüyor. Tarama, 103.617 depodaki 1.122 kopyada en az bir sır bulunduğunu, toplam 1.379 farklı kimlik bilgisinin açığa çıktığını gösteriyor; bir şirket anahtarından birinin canlı olduğu teyit edildi.
Yapay zekâ kodlama asistanlarının getirdiği kolaylığın gizli faturası, herkesin gözü önünde duran bir dosyada ortaya çıktı. Yazılım güvenliği firması Apiiro’nun araştırmasına göre Anthropic’in Claude Code asistanında bir komutu ‘Evet, bir daha sorma’ seçeneğiyle onaylayan geliştirici, o komutun tam metnini — içinde parola, belirteç ya da bağlantı dizesi varsa onlarla birlikte — düz metin olarak proje kökündeki ayar dosyasına kaydediyor. Sorun şu ki Claude Code bu dosyayı projenin Git yok sayma listesine kendiliğinden eklemiyor; koruma, projeye birlikte taşınmıyor. Sonuç: dosya, herkese açık GitHub depolarına düşüyor.
Apiiro’nun 1-3 Kasım’da yaptığı tarama tablonun ölçeğini veriyor: herkese açık depolarda bu ayar dosyasının 104.185 kopyası bulundu; bunların 1.122’sinde — kabaca yüzde 1,1’inde — en az bir gerçek kimlik bilgisi vardı ve toplam 1.379 farklı sır sayıldı. Daha eski kayıtları, paylaşılan ayar dosyalarını ve ajan konuşma dökümlerini de katınca toplam 1.994 depoda 2.539 sıra çıkıyor. Dağılım somut: 379 veritabanı parolası, 43 herkese açık sunucu için SSH girişi, 42 GitHub/GitLab/npm belirteci, 23 AWS anahtarı. Etkilenen 63 kuruluşun çoğu yazılım şirketi; en çarpıcı örnekler arasında bir veritabanı sağlayıcısının yönetici düzeyindeki bulut anahtarı, üretime açık bir Azure PostgreSQL parolası, bir Square üretim belirteci ve bir tıbbi kayıt veritabanının sahip parolası var. Apiiro, sırların hâlâ çalışıp çalışmadığını sistematik test etmedi ama bir şirket, açığa çıkan anahtarının canlı olduğunu teyit etmiş.
Araştırmanın en rahatsız edici bulgularından biri de akışın kendisi: izlenen 1.105 depodan 539’unda bu ayar dosyasını değiştiren kaydın ortak yazarı Claude olarak görünüyor — yani dosyayı çoğu zaman aracın kendisi depoya işliyor. Taramalar da yeterli güvence değil: yaygın iki sır tarayıcısından gitleaks 1.122 dosyanın 564’ünü, TruffleHog 643’ünü işaretledi; 215 sır ikisini de atlatmayı başardı ve etkilenen depoların yarısı dosyayı varsayılan dalda ortalama 217 günden uzun tuttu.
Sorun yeni de değil. Ağustos 2025’te açılan bir GitHub sorunu, kimlik bilgisi içeren komutların bu dosyaya ‘olduğu gibi, düz metinle’ kaydedildiğini bildirmişti; otomatik bir bot raporu 60 gün hareketsizlik sonrası ‘planlanmadı’ diye kapatmış. Apiiro’ya göre benzer dört rapor daha aynı botla kapatıldı ve hiçbirine Anthropic’ten yanıt gelmedi. Şirketin ayar dokümantasyonu kalıcı onayların yerel ayar dosyasına kaydedildiğini doğruluyor; Apiiro’nun karşılaştırdığı 16 kodlama ajanı arasında onaylı komutu varsayılan olarak tam metinle proje dosyasına kaydeden tek araç Claude Code.
Pratik sonuç geliştiriciler için acil ve sıralı: önce bu dosyalarda ne varsa tüm parola, belirteç ve anahtarları döndürün — temizlik sonraya; çünkü Git geçmişinden silinen sır, geçmişte hâlâ herkesin erişiminde. Apiiro, izin kurallarını parola, belirteç, bağlantı dizesi ve yetkilendirme başlıkları için ayrıca gözden geçirmeyi, ajan konuşmalarında ve bellek dosyalarında da sır aramayı öneriyor. Daha geniş ders ise araç tasarımına dair: on binlerce geliştiricinin kullandığı bir asistanda ‘bir daha sorma’ gibi tek tıkla verilen bir kolaylık, varsayılan güvenli davranışla birleşmediğinde kurumsal sırları kamu deposuna taşıyan bir kanala dönüşebiliyor — ve bu kez açığı bulan taraf, kötü niyetli değil, araştıran taraf oldu.