deniz.tv
20 Kasım 2026, Cuma --:--:-- · İstanbul Canlı Akış
USD/TRY … EUR/TRY … GBP/TRY … BTC … GRAM ALTIN … FAİZ …
Son Dakika
Hayat

Babamın bir katil ve firari olduğunu o gün öğrendim

Çocukluğu şiddetle geçen ABD'li Chip St Clair, 23 yaşında polise babasının gerçek kimliğini söyleyerek Michigan'ın en çok aranan firarilerinden birini içeri attırdı. Bugün travmanın etkileriyle mücadele edenlere anlatıyor.

deniz.tv

ABD’li Chip St Clair çocukluğunu babasının öfke nöbetlerinin gölgesinde geçirdi. İçeceğinde fazla buz ya da kanepe yastıkları düzgün dizilmemişse patlayan bir adamdı: Çocuğuna hakaret eder, eşyalarını kırardı; bir keresinde annesinin kafasında yemek tabağı kırmıştı. Aile apartman yöneticiliği yaptığından sık sık taşınıyor, Chip arkadaş edinemiyor ve tüm babaların böyle olduğunu sanıyordu.

Sekiz yaşında nadir bir aile tatilinde baba onu tekneye aldı ve tedirgin olduğunu görünce ‘korkularınla yüzleşmelisin’ diyerek suya attı; kıyıya doğru yüzdüğünde kürekle uzaklaştı. Kafasını su altında tuttuğunu, balkonlardan sarkıttığını da anlatan Chip, 16 yaşında Michigan’a yerleştiklerinde Lisa ile tanıştı. Lisa’nın sıcak babasıyla tanışmak onun için bir keşifti: Herkes öfkeli ve zalim değildi. Lisa’nın ‘Chip, bu kabul edilemez’ sözü, çocukluğunun istismar olduğunu anlamasını sağladı.

23 yaşında bir ziyaret tartışmaya döndü ve baba oğlunun boğazını kavrayıp yumrukladı; omzu çıktı. Lisa polisi aramıştı. Annesi ise oğluna dava açacağını söyleyince Chip bir akrabasını aradı — ve dünyası başına yıkıldı: ‘Babanızın adı David St Clair değil. Michael Grant ve bir firaridir.’ Annesi 1970’te üç yaşında bir çocuğu öldürmekten hapse giren babasını cezaevi dışında çalışma izniyleyken arabasıyla alıp kaçırmış, o günden beri yeni kimliklerle yaşıyorlardı.

Polis babayı serbest bırasmak üzereydi. ‘Herkesin parmak izini almıyor musunuz?’ diye sordu Chip. ‘Almalı mıyız?’ karşılığını aldı. Babasının kaderi bir sonraki kelimesine kalmıştı: ‘Evet.’ Gerçek adı söylediğinde memur inanamayarak sordu: ‘Bize Michigan’ın en çok aranan 10 firarisinden birinin gözaltında olduğunu mu söylüyorsun?’ Babası cezaevine iade edildi; Chip suçluluk ve rahatlama karışımı yaşadı. Annesi ise onun yanında durmayı seçti; oğul ikisine de bir daha hiç konuşmadı.

Çift aylarca yalanları ayıkladı: Babanın bir önceki ilişkisinden üç ve beş yaşındaki iki çocuğu dövmüş, küçük olan ölmüştü. Gönüllü adam öldürme suçundan en fazla 21 yıl almış ama yalnızca üç yıl yattıktan sonra kaçmıştı. 18 aylık bir çocuğun ölümünden de şüpheliydi ama kanıt yetersizliğinden yargılanmamıştı. Uzun süre bir katille aynı genleri taşımakla boğuşan Chip, zamanla Lisa’nın yardımıyla hiç benzemediklerini kavradı.

Baba 2008’de serbest bırakıldı; Chip bir süre onları bulacağından korktu, sonra korkusunun bile bir kontrol aracı olduğunu anlayıp bıraktı. İki yıl sonra öldüğünü duyduğunda en baskın duygusu rahatlamaydı. Bugün eşi Lisa ile St Clair Butterfly Vakfı’nı yönetiyor; öğrencilere, topluluklara ve kolluk kuvvetlerine travmanın etkilerini anlatıyor. ‘Kabus gibi çocukluğumu değiştiremem — ama deneyimimle başkasının hayatını değiştirmeye yardım edebilirsem, bu benim de iyileşmemi sağlıyor.’