Guardian yazarı, dolu dil okulları yerine Apprentus'tan saatte 19 euroya öğretmen buldu: Dersler Rouen sokaklarında yürüyerek işlendi. Altı günlük gezi — konaklama, öğretmen, ulaşım dahil — 600 sterlini biraz aştı.
Guardian yazarı, Rouen’de Sen nehrinin kıyısında yürürken fark ediyor: Beş tam dakikadır Fransızca konuşuyor — kelime aramak için durmadan, gramer boğuşmadan. Bir haftalık ‘prof’u Anna onaylar gibi başını sallıyor ve o devam ediyor. Kendi deyimiyle ‘atılım anı’: En azından özgüven için. Bu, dil okulları dolu dediği için kendi kurguladığı DIY dil kursunun son günü.
Plan şöyle doğmuş: Rouen’in dil okulları, gidebileceği tek hafta için ‘dolu’ yanıtını vermiş; özel öğretmenleri de müsait değilmiş. Bu durum paranın cebinde kalmasını sağlamış: Okul öğretmenleri saatte 60 euro istiyor, Apprentus sitesinde bulunan Anna ise saatte sadece 19 euro. Yazarın geçen kış Montpellier’deki dil okulu deneyimi pek parlak değil: Günde üç saat, 12 kişilik kalabalık sınıf, plastik sandalyeye zincirlenmiş sabahlar. Üstelik Nature’da yayımlanan güncel bir araştırma, hareket etmenin konsantrasyon, hafıza ve öğrenmeyi güçlendirdiğini söylüyor.
Anna’nın önerisi dersleri yürüyerek yapmak oldu: ‘Yağmur yağarsa goûter eşliğinde konuşuruz.’ Goûter, öğle ile akşam arası atıştırma Fransız geleneği — İngiliz çay saatinin kuzeni. Rouen Normandiya Üniversitesi’nde siyasal bilimler öğrencisi Anna, beş gün boyunca 10 saatlik Fransızca sohbet dersi için ayarlandı; yazar da tarihi merkezin tam kalbinde geceliği 60 sterlinden az bir stüdyo tuttu ve Newhaven-Dieppe feribotuyla geçti (gidiş-dönüş feribot+tren 65 sterlin — limandan Rouen’e tren bir saat).
İlk buluşma süslü Saint-Maclou kilisesinin önünde, iki taraf da biraz gergin: Birbirini hiç tanımayan 10 saat geçirecekler; Anna’nın kayıt sonrası ilk öğrencisi de yazar — üstelik Anna ev ödevi yardımı için çocuklar beklerken, annesi yaşında bir öğrenci almış. Anna’nın ana dili Fransızca ama İngilizcesi de mükemmel; karmaşık gramer kurallarını açıklamasını sağlıyor. Senegal kökenli olması da dersi zenginleştirmiş: Batı Afrika’nın çalkantılı tarihini, süren öğrenci protestolarını ve Rouen otobüslerinde yolculuk ederken Senegal’in rahibe ve kraliçelerle örülmüş anaerkil tarihini — Fransızca olarak — öğrenmiş yazar.
Ders mekânları da şehrin kendisi: Paris dışı Fransa’nın en büyük izlenimci koleksiyonu olduğunu iddia eden, çoğu Rouen müzesi gibi ücretsiz Güzel Sanatlar Müzesi; millerce uzanan Seine kıyı yürüyüş yolları ve büyük ölçüde araçsız ortaçağ mahalleleri — Jeanne d’Arc’ın yakıldığı Place du Vieux-Marché dahil. Günde iki saat birebir ders, çok eskiden kalmış A-seviyesi Fransızcayı yeniden canlandırmaya çalışan beyin için idealdi; kalan zamanda Fransızca roman, radyo-TV ve ‘olabildiğince çok insanla konuşma’ hedefiyle şehir gezileri geldi. Son gün bir mağaza görevlisi ‘yerel misiniz?’ diye sorunca sevinç büsbütün büyüdü.
Hesap: Altı gün — yemek, ulaşım, öğretmen ve konaklama dahil — 600 sterlini biraz aşmış. Yazar (Annabel Abbs, ‘The Walking Cure’ kitabının yazarı), dönüş feribotunda düşünmüş: Belki de dil öğrenmenin (eğlenceli) geleceği, yürüyen öğretmen, rehber ve yeni en iyi arkadaşın tek kişide birleştiği böyle insani bağlantılardır.