Guardian'ın 'Anladığım an' serisinde Anthony, ilk randevuda Golden Girls repliği duyunca 'Evlen benimle' diye bağırdığı ânı anlattı. Yıllar sonra gerçekleşen evlilik, iki nerd kültürü hayranını birleştirdi.
Guardian Australia’nın ‘Anladığım an’ — The moment I knew — serisi, okurların aşkı keşfettikleri ânı anlattığı birbirinden farklı yaşam öyküleriyle sürüyor. Bu haftaki sayfada Anthony Ashdown, 2015’te Sydney’de Jake’le ilk randevusunda yaşadığı ânı anlatıyor: Karşısındaki adam, en sevdiği dizinin repliğini söyleyiverdi.
‘Hayal edin: Sidney, 2015.’ Anthony, bir yıl önce sert bir ayrılık atlatmış; ilişkisinde kimliğini ve zevklerini hep karşı tarafı mutlu etmek için feda etmiş, ayrılığın ardından ‘kendimi bir daha asla kimse için değiştirmeyeceğim’ diye karar vermiş. Dating uygulamalarında Jake’le eşleşmiş — kendisinden 10 yaş genç, yakışıklı bir genç. Grindr’da sohbet edip kahve içmeye ve günü Cronulla plajında geçirmeye karar vermişler.
Sıcak bir yaz sabahı Miranda Fair’deki kahvecide kalbi güm güm atarken bekliyor: Ayrılıştan sonraki ilk gerçek randevu; 33 yaşında kendini bir nedenle ‘yaşlı’ hissediyor. Bütün kartlarını masaya yayıyor: Bir lezbiyen çiftle üreme yardımcısı baba olmak üzere; bu çocuğun hayatının parçası olmayı düşünüyor ve romantik hayatında buna itiraz edeni asla kabul etmeyecek. Jake bundan hiç etkilenmiyor. Randevuda Simpsonlar, Friends, Star Wars, hatta Seinfeld’den repliklerle birbirlerini güldürüyorlar. Marvel ve DC çizgi romanları bugün ana akım olsa da 2015’te, Anthony’nin dünyasında ‘nerd’ kültürüne meraklı bir eşcinselle tanışmak devrim gibi geliyor.
Plaja gitmeden önce Jake, son kullanma tarihi gelen hediye çeklerini harcamak için kendisine eşlik eder mi diye soruyor. Bir mutfak eşyaları mağazasında, Anthony yeni bir plaj havlusu almak isterken Jake bir hikâye anlatmaya başlıyor ve sırıtarak ‘Tamam, hayal edin: Sicilya, 1922…’ diyor. Anthony yutkunuyor ve düşünmeden patıveriyor: ‘Aman Tanrım, bana Golden Girls repliği mi söyledin? Evlen benimle!’ Jake gülüp hikâyeyi sürdürüyor. İlk randevuda söylenmeyecek kadar cüretkâr görünebilir ama içinde gerçeklik payı var: Anthony o an ‘Bir gün bu çocukla evleneceğim’ diye düşünüyor. Öyle de oldu — çift yıllar sonra evlendi; düğününde Anthony ‘hayatımda ilk kez kendimin gerçek bir ifadesi gibi hissettim’ diyor.
Hikâyenin bir de bugünden notu var: Anthony son yıllarda DEHB eşlikli otizm tanısı aldı ve ‘neden böyle olduğum’ birden her şeyiyle anlam kazandı. Bunaldığı ve bunaltıldığı anlarda onu her zaman sakinleştiren kişi Jake — ikisi şakayla ona ‘Anthony terbiyecisi’ diyor; Tolkien’in bile yazamayacağı bir büyü. Anthony yazıyı şöyle bitiriyor: ‘Onsuz nasıl yaşarım bilmiyorum. Onu dünyaya değişmem. O da benden asla farklı bir şey istemez.’